İhtiyaç Detayları
Yaklaşık 1 yıl önce boşandık. Boşanmanın üzerinden uzun zaman geçmesine rağmen şu an 3 yaşında olan kızımın yaşadığı yoğun duygusal tepkiler azalmadı, aksine giderek daha zor yönetilebilir hale geldi.
Her gün, gündüz ve gece ağlama krizleri yaşıyor. Krizler bazen çok küçük bir olayla başlıyor ancak kısa sürede tamamen babasına odaklanıyor. Sürekli “Babam gelsin.”, “Babamı ara.” diyor. Bu krizler çoğu zaman 1,5-2 saat sürüyor ve hiçbir şekilde sakinleşmiyor.
Babasıyla iletişimi düzenli devam ediyor. Gün içinde görüntülü konuşuyorlar ve haftada en az 1-2 gün, bazen daha uzun süre babasıyla vakit geçiriyor. Hatta yakın zamanda babasında 3 gün kaldı; bu süreçte beni hiç sormamış, benimle görüşmek istememiş ve ağlamamış. Ancak benim yanımdayken neredeyse her gün yoğun şekilde babasını istiyor ve uzun krizler yaşıyor.
Bana karşı çok yoğun bir öfke geliştirdiğini gözlemliyorum. Kriz sırasında “Bizi babamla sen ayırdın.”, “Sen kötü bir annesin.”, “Seni sevmiyorum.” gibi cümleler kuruyor.
Başlarda öfkesini bana vurarak gösteriyordu. Son dönemde bu davranış azaldı ancak bunun yerine kendini yerlere atıyor ve bugün ilk kez kendini ısırdı. Bu davranış beni oldukça endişelendirdi.
Bu durum nedeniyle sosyal hayatımız da ciddi şekilde etkilendi. Dışarı çıkmakta zorlanıyoruz, eve misafir çağırmaya çekiniyorum çünkü saatler süren ağlama ve bağırma krizleri yaşayabiliyor.
Bu davranışların artık olağan bir uyum sürecinin ötesinde olduğunu düşünüyorum ve kızımın duygusal olarak çok zorlandığını hissediyorum. Hem yaşadığı ayrılık sürecini sağlıklı şekilde işlemesine yardımcı olmak hem de bu krizlerin altında yatan nedenleri anlayabilmek için kapsamlı bir değerlendirme yapılmasını ve uygun görülürse oyun terapisi veya gerekli diğer desteklerin planlanmasını rica ediyorum.
Gerekirse benim ebeveyn olarak nasıl yaklaşmam gerektiği konusunda da yönlendirilmek isterim.
Teşekkür ederim.